Oost west thuis best.

Waar is mijn thuis? Deze vraag heb ik mij tijdens mijn verlof meerdere malen gesteld.
Ik hoor niet helemaal thuis in Moldavië, maar in Nederland voel ik me ook niet 100% thuis.
In het ene land wonen alle mijn dierbaren en in het andere land staan mijn spullen die zorg dragen dat ik thuiskom uit het werk. Beide landen hebben hun eigen dingetjes die maken dat ik me in beide landen thuis voel.
Ben ik in Nederland dan praat ik over thuis (lees Moldavië) Ben ik in Moldavië dan praat ik over bij mij thuis (lees Nederland)
Tijdens mijn verlof merkte ik dat ik heel veel moeite had om mijn moedertaal om mij
te horen. Als ik op straat liep of in de supermarkt. Ik moest er over nadenken wat ik ging antwoorden bij vragen en als ik niet nadacht reageerde ik in het Roemeens.

Of een ander ding waar ik tegen aanliep waar door ik mij de vraag ging stellen wat mijn thuis was. In Nederland kunnen we overal komen zonder er heel veel moeite voor te hoeven doen, of kopen wat we willen als we iets nodig hebben rennen we even naar de winkel. Dat is in Moldavië niet zo. Daar is al niet eens alles te krijgen, oké de basis voedsel is wel te krijgen in het dorp maar voor al het andere moet je toch echt naar het is volgende grote dorp of de hoofdstad.
Kortom grote verschillen die ik mis als ik in het andere land ben.

Twee totaal verschillende werelden die niet me elkaar te vergelijken zijn die ver uit elkaar liggen. Twee werelden waarin ik mijn thuis heb gevonden. Niet in Moldavië niet in Nederland. Maar in God. Omdat ik in zijn nabijheid leef en wandel mag ik beiden landen mijn thuis noemen.